بی علم. [ ع ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + علم ) بی دانش. جاهل. نادان : طاعت بی علم نه طاعت بودطاعت بی علم چو باد صباست.ناصرخسرو.شرف در علم و فضلست ای پسر عالم شو و فاضل بعلم آور نسب ، ماور چو بی علمان سوی بلعم.ناصرخسرو.سخن را بمیزان دانش بسنج که گفتار بی علم باد است و دم.ناصرخسرو.مردم از گاو ای پسر پیدا بعلم و طاعتست مردم بی علم و طاعت گاو باشد بی ذنب.ناصرخسرو.دو کس دشمن ملک و دین اند یکی پادشاه بی حل...
