معانی کلمه : بکش
لغت نامه دهخدا
بکش . [ ب َ ] (ع مص ) گشادن زانوبند شتر خود را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
بکش . [ ب َ ] (اِخ ) نخستین طایفه از طوایف اربعه ٔ ایلات ممسنی فارس و دارای چندین تیره اند. (جغرافیای سیاسی کیهان ص 90).
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
(بو- کو- ش) خاموش کن
بِکَشْ:(bekash) در [[گویش گنابادی]] یعنی کاری ، اهل کار ، معتاد ، مفنگی ، جاکش ، قواد ، به سرعت || بِکِشْ:(bekesh) در [[گویش گنابادی]] یعنی کنار بگیر ، پایین بیار ، در بیار (لباس یا وسیله ای) ، دود کن ، مصرف کن ( افیون و دخانیات) ، به طرف خودت بکش
گویش مازنی
۱خاموش کن ۲بکش بمیران به قتل برسان
۱وزن کن ۲نقاشی کن ۳به طرف خود بکش ۴هیاهوکننده – جنجالی ۵دلال ...
گویش اصفهانی
تکیه ای: bekoš
طاری: bekeš
طامه ای: bokoš
طرقی: bekeš
کشه ای: bekiš
نطنزی: bakoš
تکیه ای: bekiš
طاری: bekiš
طامه ای: bokiš
طرقی: bekiš
کشه ای: bekiš
نطنزی: bakiš / bekiš
مترادف و متضاد
جاکش، قواد
باجدیت، سخت
