بکر. [ ب ُ ک َ ] (ع اِ) ج ِ بُکرَة. (ناظم الاطباء). رجوع به بکرة شود.
بکر. [ ب ُ ] (ع اِ)ج ِ بَکور و باکور و باکورة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به مفردهای کلمه شود.
بکر. [ ب َ ک ُ / ب َ ک ِ ] (ع ص ) رجل بکر فی حاجته ؛ مرد پگاه خیز در حاجت خود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج )....
فرهنگ عمید
۱. تازه، جدید، بدیع. ۲. باکره، دوشیزه. ۳. (قید ) [قدیمی] در حال دوشیزگی.
فرهنگ معین
(بِ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - دختر دوشیزه . ۲ - تازه ، دست نخورده . ۳ - اندیشه نو.
فرهنگ فارسی
قلعه ایست محکم بر روی تخته سنگی در وسط رود پنجاب ( سند ) .( صفت ) ۱- دختر دوشیزه . ۲- تازه دست ناخورده نو آیین . ۳- اندیشه و تصوری که پیشتر در ذهن کسی خطور نکرده باشد . جمع : بکران . یا اندیش. بکر. یا بکر پوشیده روی . شراب انگوری که هنوز در خم بود و کسی از آن نخورده باشد بکر مشاط. خزان . یا فکر بکر. اندیشه ای که پیش از این در ذهن کسی خطور نکرده باشد. یا کار بکر . کار نو که کسی پیشتر بدان اقدام نکر...
دانشنامه عمومی
بکر ممکن است در یکی از این معانی استفاده شود:بَکر: نامی عربی:بکر بن وائل (پسران بکر) از قبایل عرب که نسبشان به بکر بن وائل می رسد.wiki: بکر بکر (داراب). بکر (داراب)، روستایی از توابع بخش رستاق شهرستان داراب در استان فارس ایران است.این روستاقدمتی بین ۲۰۰تا۳۰۰سال دارد که به احتمال زیادمردم ان ازتبعیدیان دوره حاکمیت آقا محمدخان قاجار یانادر شاه می باشند، نام بکرازطایفه عرب که خود را منسوب به امیرمصی...
گویش مازنی
دختر باکره
دست نخورده
بویناک – آدم متعفن و بدبو با ظاهر ناخوشایند
/beker/ دختر باکره & بویناک – آدم متعفن و بدبو با ظاهر ناخوشایند
original (صفت)اصلی، اصل، اصیل، بدیع، مبتکر، ابتکاری، بکرvirginal (صفت)خالص، دست نخورده، بکر، دوشیزهای، باکره مانده...
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی بِکْرٌ: سالم و دست نخوردهتکرار در قرآن: ۱۲(بار)ریشه کلمه: ریشه_عشوراغب در مفردات گوید: اصل این کلمه بکرة (به ضمّ اوّل) است به معنی اوّل روز و چون کسی اوّل روز خارج شود گویند: «بَکَرَ فلان» و به حیوانی که نزائیده بِکر گویند زیرا نزائیدن اوّل است و زائیدن مرحله دوّم، به دوشیزه بِکر گویند چون این حالت پیش از ثَیِّب بودن است. نه پیر است که زمان زندگیش گذشته باشد و نه نزائیده است، می...
