معانی کلمه : بچه دوست

تلفظ بین المللی : /batʃtʃˈeː dˈuːst/ تلفظ :‌ [batStS'e: d'u:st]

لغت نامه دهخدا

بچه دوست. [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) که بچه را دوست دارد. دوستدار بچه. بچه خواه. مهربان نسبت به بچه. مرد یا زنی که فرزند خود یا کسان دوست دارد. که اطفال را دوست گیرد. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

دوستدار بچه بچه خواه .

کلمات مرتبط

بچه دوستی
بچه های کوچه دوستی
چند نامه به دوست المانی
هر کاری که دوست داری انجام بده
سوسکه بچه اش از دیوار بالا می رفت می گفت قربون دست و پای بلوریت
بنه علی دوست
به خاک سپردن یک دوست
به من نگو دوست دارم
بچه های جاسوس 2 جزیره رویاهای از دست رفته

معانی کلمه : بچه دوست

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : بچه دوست

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات