تلفظ بین المللی : /bˈuːj ʃenˈidan/ تلفظ : [b'u:j Sen'idan]
لغت نامه دهخدا
بوی شنیدن. [ ش ِ دَ ] ( مص مرکب ) استشمام رایحه خوب یا بد کردن. ( ناظم الاطباء ). استشمام بوی کردن. حس کردن بوی : و باشد که منفذ بینی گرفته و بسته شود و بوی و گند نشنود. ( ذخیره خوارزمشاهی ).هرکه نشنیده ست روزی بوی عشق گو به شیراز آی و خاک ما ببوی.سعدی.بس پیر مستمند که در گلشن مرادبوی بهشت بشنود و نوجوان شود.سعدی.بوی پیراهن گم کرده خود می شنوم گر بگویم همه گویند ظلالیست قدیم.سعدی....
فرهنگ فارسی
استشمام رایح. خوب یا بد کردن . استشمام بوی کردن . حس کردن بوی .
