بوک و مگر. [ ک ُ م َ گ َ ] ( ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) بمعنی بوک است و مرادف مگر، بمعنی بود که و باشد که و بعربی عسی و لعل گویند. ( برهان ) ( آنندراج ) : چنگ در شاخ هر مهی می زن تو چه دانی زبخت بوک و مگر.سنایی.به یاد بوک ومگر چند سال بردارم مرا خدای نداده ست زندگانی نوح.انوری.بر بوک و مگر عمر گرامی مگذاریدخود محنت ما جمله ز بوک و مگر آمد.انوری.چند بر بوک و مگر مهره فروگردانی که تو بس مفلسی و چرخ فلک ...
فرهنگ فارسی
بمعنی بوک است و مرادف مگر بمعنی بود که و باشد که و بعربی عسی و لعل گویند
