[ انگ . ] ( اِ. ) نوعی بازی که در آن بازیکنان باید نشانه های چوبی بطری مانند را با پرتاب گوی سرنگون کنند.
دانشنامه آزاد فارسی
بولینگ (bowling)نوعی بازی که در فضای باز و همچنین سالن سرپوشیده برگزار می شود. نخستین بار در قرن ۱۳م در بریتانیا بازی شد و پس از آن فرانسیس دریک آن را میان مردم رواج داد. مشهور است که او در زمان حملۀ ناوگان اسپانیایی آرمادا در ۱۵۸۸ در پلیموت هو مشغول بازی بولینگ بود. بولینگِ فضای باز در زمینی پوشیده از چمن کاملاً کوتاه شده و با گوی های چوبی تا حدی غیر کروی به قطر ۱۳ سانتی متر انجام می شود. زمین با...
دانشنامه عمومی
بولینگ ورزشی است که بازیکنان در آن برای به دست آوردن امتیاز باید توپ بولینگ را روی سطح صافی بغلتانند تا اشیایی به نام میله را بزنند. این ورزش نخستین بار در مصر باستان انجام می شده است. در این ورزش توپ هایی با وزن متفاوت وجود دارد، وزن توپ ها بین ۶ تا ۱۶ پوند می باشد. (هر پوند ۴۵۲ گرم است)در هر بازی هر بازیکن ده فریم را بازی می کند وهر فریم دو ضربه دارد (به جز فریم ۱۰ که در حالتی خاص سه ضربه دارد) ...
