تلفظ بین المللی : /bˈuːstɑn sarˈɑ/ تلفظ : [b'u:stAn saR'A]
لغت نامه دهخدا
بوستان سرا. [ س َ ] ( اِ مرکب ) بوستان. باغ. باغی که در صحن خانه سازند : درخورد بوستانسرای ترازهره و مشتری تماشایی.سیدحسن غزنوی ( دیوان چ مدرس رضوی ص 178 ).به هرات رفتند و ببوستانسرای ملک درآمدند. ( انیس الطالبین ص 134 ).در بوستان سرای تو بعد ازتو کی بودخندان انار و تازه بِه ْ و سرخ روی سیب.سعدی.رجوع به بستانسرا و بستانسرای شود....
