معانی کلمه : بوز
لغت نامه دهخدا
بوز. (اِ) گرانی و سنگینی تب و حرارت . (آنندراج ).
فرهنگ عمید
بورک١#NAME?
۱. اسب نیله.
۲. اسب تندرو.
۳. (اسم) [مجاز] چابک و تیزهوش: ◻︎ شاگرد تو من باشم گر کودن و گر بوزم / تا زآن لب خندانت یک خنده بیاموزم (مولوی: لغتنامه: بوز).
= بورک١
۱. اسب نیله.
۲. اسب تندرو.
۳. (اسم ) [مجاز] چابک و تیزهوش: شاگرد تو من باشم گر کودن و گر بوزم / تا زآن لب خندانت یک خنده بیاموزم (مولوی: لغت نامه: بوز ).
۱. اسب نیله.
۲. اسب تندرو.
۳. (اسم ) [مجاز] چابک و تیزهوش: شاگرد تو من باشم گر کودن و گر بوزم / تا زآن لب خندانت یک خنده بیاموزم (مولوی: لغت نامه: بوز ).
فرهنگ معین
( ~.) (اِ.) زنبور سیاه .
(ص .) 1 - اسب تندرو. 2 - مرد تیزهوش .
(بَ بُ) (اِ.) = بوزک . بوز: 1 - کفک . 2 - تنة درخت .
(ص . ) ۱ - اسب تندرو. ۲ - مرد تیزهوش .
( ~. ) (اِ. ) زنبور سیاه .
(بَ بُ ) (اِ. ) = بوزک . بوز: ۱ - کفک . ۲ - تنة درخت .
( ~. ) (اِ. ) زنبور سیاه .
(بَ بُ ) (اِ. ) = بوزک . بوز: ۱ - کفک . ۲ - تنة درخت .
فرهنگ فارسی
( اسم ) زنبور سیاه .
دانشنامه عمومی
بُوز زنبور
در گویش یزدی به معنی زنبور
