تلفظ بین المللی : /bˌuːriˈɑpuʃ/ تلفظ : [b,u:Ri'ApuS]
لغت نامه دهخدا
بوریاپوش . (نف مرکب ) کنایه از غایت مفلسی و نکبتی که برای پوشیدن ، غیر بوریا نداشته باشد. (آنندراج ). کسی که از هر جهت بیچاره و بی نوا باشد. (ناظم الاطباء) : هوس آتشین رخی دارد هر کجا رند و بوریاپوشی است .
