بَواناتی، محمدباقی (فارس ۱۲۴۰ـ تهران۱۳۰۹ق)(یا: ابراهیم جانِ معطّر) روشنفکر، ادیب و شاعر ایرانی. در نوجوانی از زادگاهش به شیراز آمد. براثر عقاید کفرآمیزش به «باقر کفری» شهرت یافت. مورد لعن مردم بود. به بوشهر گریخت و از آن جا به خارج از کشور رفت و سال ها در هند و بغداد و مصر و انگلیس و بیروت اقامت کرد. در لندن با سیدجمال الدین اسدآبادی آشنا شد. در همان جا از راه تدریس زبان عربی و فارسی امرار معاش می...