معانی کلمه : بهانه گیر

بهانه گیر. [ ب َ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) بهانه جو. بهانه طلب. ( فرهنگ فارسی معین ).
- امثال :
علی بهانه گیر است ؛ بر کسی اطلاق کنند که برای انجام هر کاری عذری آورد.

ویژگی کسی که به هر کاری ایراد می گیرد و بی سبب بازخواست می کند.

( اسم ) بهانه جو بهانه طلب .

مِکنا؛اُدولی؛دقت گر