معانی کلمه : بهارخانه
لغت نامه دهخدا
بهارخانه . [ ب َ ن َ ] (اِخ ) آن شهریست خرم به ترکستان . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) (یادداشت بخط مؤلف ).
فرهنگ عمید
۱. بت خانه، بتکده: آن چون بهارخانهٴ چین پر ز نقش چین / این چون نگارخانهٴ مانی پر از نگار (عمعق: ۱۶۲ ).
۲. بنای زیبا و باشکوه.
۲. بنای زیبا و باشکوه.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - بتخانه بتکده ۲ - بنای رفیع
