تلفظ بین المللی : /bˈoni q1arˈizeː/ تلفظ : [b'oni q1aR'ize:]
لغت نامه دهخدا
بنی قریظه. [ ب َ ق ُ رَظَ ] ( اِخ ) نام قومی از یهود نزدیک مدینةالرسول و غزوه بنی قریظه در سال پنجم از هجرت در اواخر ذی قعده و اوائل ذی حجه ، حضرت رسول با بنی قریظه جنگی کرد که پیغمبر ( ص ) به تن خویش حضور داشت. ( یادداشت مؤلف ).- یوم بنی قریظه ؛ جنگی است در عصر اسلام. ( از مجمع الامثال میدانی )....
فرهنگ فارسی
نام قومی از یهود نزدیک مدینه الرسول و غزو. بنی قریظه در سال پنجم از هجرت. در اواخر ذی قعده و اوائل ذی حجه حضرت رسول با بنی قریظه جنگی کرد که پیغمبر ( ص ) به تن خویش حضور داشت ٠
دانشنامه عمومی
بنی قریظه طایفه ای یهودی بودند که تا قرن هفتم میلادی در شمال عربستان در حومهٔ یثرب (مدینه) زندگی می کردند.در مورد خاستگاه بنی قُریْظه (همانند باقیماندگان یهودیانِ مدینه) اطلاعات کافی در دست نیست؛ برخی گفته اند آن ها نوادگان قبایل یهودی مهاجر بودند و یا اعرابی که به یهودیت گرویده و در عین پایبندی به یهودیت، با اعراب ازدواج کرده و از بسیاری از آداب آن ها تأثیر پذیرفته بودند. به نظر می آید که قبایل ی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بنی قُریظه در دو معنا به کار رفته است:۱. قبیله یهودی ساکن مدینه (یَثْرِب) تا نخستین سال های هجرت.۲. نام یکی از غزوه های پیامبر اکرم (صلّی اللّه علیه وآله وسلّم).«بنی قریظه» از دو کلمه تشکیل شده است:← بنی (بنین)در اصطلاح «قُریظ» نام گروهی از اعراب است و بنی قریظه یکی از سه طایفه مشهور یهود بودند که بر اثر پیمان شکنی در غزوه احزاب، پیامبر اسلام (صلّی اللّه علیه وآله وسلّم) با آنان برخورد ...
