بُنداری، فتح بن علی ( ـ پس از ۶۲۴ق)مورخ ایرانی تبار عرب. به احتمال فراوان بیشتر عمر خود را در سوریه و عراق گذراند و در خدمت حاکم ایوبی دمشق، مُعَظَّم عیسی ( ـ۶۲۴ق)، بود و تألیف اصلی خود زُبدة النصره و نُخبةالعُصره را، که تاریخ سلاجقۀ بزرگ و خلاصۀ نصرة الفترة عمادالدین محمود اصفهانی است، به نام او نوشته است (۶۲۳ق). اثر مهم دیگر بنداری، ترجمۀ عربی شاهنامۀ فردوسی و ادامۀ تاریخ بغداد، تصنیف خطیب بغداد...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «قوام الدین فتح بن علی بن محمد بنداری اصفهانی»، مورّخ ایرانی قرن هفتم و مترجم شاهنامه فردوسی به عربی می باشد.وی در مولد خود اصفهان تربیت یافت. در سال 620ق به شام سفری کرد و در دمشق به خدمت پادشاه عیسی بن ملک عادل ابی بکر بن ایوب رسید و به امر او «شاهنامه» فردوسی را به عربی درآورد که به «الشاهنامه» معروف است. وی همچنین کتاب «تاریخ سلاجقه» انوشروان بن خالد، وزیر محمود بن محمد بن ملکشاه را...