معانی کلمه : بلوح

تلفظ بین المللی : /belˈoh/ تلفظ :‌ [bel'oh]

لغت نامه دهخدا

بلوح .[ ب َ ] (ع ص ) چاهی که آبش خشک شده باشد. || مرد قاطع رحم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

بلوح . [ ب ُ ] (ع مص ) درماندن و مانده گردیدن . (منتهی الارب ). درمانده و عاجز شدن .(از اقرب الموارد). مانده شدن . (تاج المصادر بیهقی ). || رفتن آب و خشک گردیدن . (منتهی الارب ).خشک شدن خاک نمگن . (تاج المصادر بیهقی ). بَلح . (از اقرب الموارد). رجوع به بلح شو...

فرهنگ فارسی

درماندن و مانده گردیدن. درمانده و عاجز شدن . مانده شدن . یا رفتن آب و خشک گردیدن . خشک شدن خاک نمگن . بلح . یا وافی نشدن زینهاری .

معانی کلمه : بلوح

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات