معانی کلمه : بغوی

تلفظ بین المللی : /baq1ˈuːje/ تلفظ :‌ [baq1'u:je]

لغت نامه دهخدا

بغوی . [ ب َ غ َ ] (اِخ ) احمدبن محمد. رجوع به ابن البغوی در ریحانة الادب شود.

بغوی . [ ب َ غ َ ] (اِخ ) عبداﷲبن محمدبن عبدالعزیز مکنی به ابوالقاسم . از محدثان عامه ٔ عراق بود و از احمدبن حنبل و ابن المدینی و مشایخ مسلم و بخاری روایت کرد و عمری دراز نمود بحدی که کتاب المسند و کتاب معجم صغیر و کتاب معجم کبیر در صحابه و کتاب السنن علی مذهب الفقها. (بنا بنقل ...

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به بغ یا بغشور از مردم بغ یا بغشور .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] بغوی (ابهام زدایی). بغوی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • فراء بغوی، بَغَوی فَرّاء، ابومحمد حسین بن مسعود، مفسر ، محدّث و فقیه شافعی سده پنجم و اوایل سده ششم• عبدالله بن محمد بغوی، بَغوی، ابوالقاسم عبدالله بن محمد بن عبدالعزیز، محدث بغدادی مشهور به ابن بنت مَنیع، در قرن سوم و چهارم• علی بن عبدالعزیز بغوی، بَغَوی، ابوالحسن علی بن عبدالعزیزبن مرزبان بن سابور، محدث و لغوی سده سوم...wi...

کلمات مرتبط

معانی کلمه : بغوی

تلفظ بین المللی : /baq1ˈuːje/ تلفظ :‌ [baq1'u:je]

لغت نامه دهخدا

بغوی . [ ب َ غ َ ] (اِخ ) احمدبن محمد. رجوع به ابن البغوی در ریحانة الادب شود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به بغ یا بغشور از مردم بغ یا بغشور .

معانی کلمه : بغوی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : بغوی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات