معانی کلمه : بغاث
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
مرغی تیره رنگ، کوچک تر از کرکس که به کندی پرواز می کند.
فرهنگ معین
(بُ یا بَ یا بِ ) [ ع . ] ( اِ. ) مرغی با رنگ تیره کوچکتر از کرکس که به کُندی حرکت می کند.
فرهنگ فارسی
مرغیست بطئ الطیران تیره رنگ بغاثه یکی ج بغثان و منه المثل : ان البغاث بارضنا یستنسر یعنی هر کس همسای. ما شد معزز گردید .
