معنی کلمه : بسر زلف سخن کر
لغت نامه دهخدا
بسر زلف سخن کردن. [ ب ِ س َ رِ زُ س ُ خ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بسرزلف حرف زدن. کنایه از استغنا و بی پروایی. ( آنندراج ). استغنای در کاری. ( مجموعه مترادفات ص 38 ). || کنایه از بناز و تبختر حرف زدن. ( آنندراج ) :
ناخن چوشانه در جگر زلف میکنم
با نوخطان سخن بسر زلف میکنم.رجوع به بسر زلف حرف زدن شود.
ناخن چوشانه در جگر زلف میکنم
با نوخطان سخن بسر زلف میکنم.رجوع به بسر زلف حرف زدن شود.
