معانی کلمه : بستانکار

طلبکار، داین، کسی که از دیگری پول یا کالایی طلب دارد که باید بگیرد.

(بِ ) (ص فا. ) طلبکار.

طلبکار، دائن، کسی که ازدیگری پول یاکالائی، طلب دارد که باید بگیرد
( صفت ) طلبکار داین مقابل بدهکار یا بستانکاربا وثیقه تضمین شده. یا بستانکار عادی . بستانکاری که وثیقه ندارد و حق تقدمی هم ندارد غریم ( جمع : غرما )