تلفظ بین المللی : /bˈozbɑn oftˈɑdan/ تلفظ : [b'ozbAn oft'Adan]
لغت نامه دهخدا
بزبان افتادن. [ ب ِ زَ اُ دَ ] ( مص مرکب ) ( از: ب + زبان + افتادن ) بزبانها افتادن. بر زبانها افتادن. مشهور شدن اعم از آنکه بزبونی و عیب باشد یا بخوبی. در زبان افکندن و داشتن نیز بیاید. ( آنندراج ). رسوا شدن. ( بهار عجم ) : راز من از لب خامش بزبانها افتادگرچه از خامه بی شق نتراود سخنی.صائب ( از آنندراج ).از جام نام جم بزبانها فتاده است زنهار در بساط جهان بی اثر مباش.صائب ( از آنندراج ).خواهم ز پس...
