تلفظ بین المللی : /bˌorunɡarˈɑiː/ تلفظ : [b,oRungaR'Ai:]
لغت نامه دهخدا
برونگرایی . [ ب ِ/ ب ُ گ َ / گ ِ ] (حامص مرکب ) عمل گراییدن به برون . || (اصطلاح روانشناسی ) برونگرایی و درونگرایی اصطلاحاتی است که «ک . گ . یونگ » وضع کرده و حاکی از دو نوع شخصیت متناقض است . فعالیت کلی یا شوق و کشش در شخص برونگرا آفاقی (یعنی متوجه دنیای خارج )، و در درونگرا انفسی (یعنی متوجه بدرون شخص ) است . هر کس به این هر دو متمایل است ، اما همواره بر اثر محیط و خصوصیات خلقی ، یکی بر دیگری تف...
