معانی کلمه : بروق

تلفظ بین المللی : /berˈuːq1/ تلفظ :‌ [beR'u:q1]

لغت نامه دهخدا

بروق . [ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ بَرق . (منتهی الارب ). رجوع به برق شود.

بروق . [ ب َ ] (ع ص ) بارق . مبرق : ناقة بروق ؛ ناقه که دم بلند کند که آبستنی نماید و آبستن نباشد. (از منتهی الارب ). و رجوع به بارق و مبرق شود.

بروق . [ ب َرْ وَ ] (ع اِ) گیاهی است که هرگاه ابر بیند سبز گردد. (از منتهی الارب ). درخت ضعیفی است که گوی...

برق#NAME?

= برق

جمع برق
( اسم ) جمع برق درخشها آذرخشها.
درفشیدن و برق آوردن آسمان درفشیدن .