معانی کلمه : برزین

تلفظ بین المللی : /bˈarzin/ تلفظ :‌ [b'aRzin]

لغت نامه دهخدا

برزین . [ ب ِ ] (ع اِ) مشربه ای که از پوست طلع خرما کنند. (اقرب الموارد). کوزه ای از پوست طلع. (منتهی الارب ). آبخوره از پوست شکوفه ٔ خرما. (آنندراج ).

برزین . [ ب َ ] (اِخ ) در شاهنامه این نام گاه مستقلاً و گاه به دنبال کلمات دیگر چون آذربرزین و خرادبرزین و رامبرزین و غیره آمده است . رجوع به این کلمات مرکب در جای خود و رجوع به فهرست لغات شاهنامه ٔ ولف شود...

فرهنگ عمید

آتش: ز برزین دهقان و افسون زند / برآورده دودی به چرخ بلند (نظامی۵: ۸۵۷ ).

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

بُرزین شخصیت داستانی در شاهنامه است و می تواند به هریک از موارد زیر اشاره داشته باشد:برزین (پسر گرشاسپ)، نام فرزند گرشاسپ و نوه جمشید در شاهنامهبرزین (دهقان)، ، نام دهقانی در شاهنامه که سه دختر خویش را به همسری بهرام گور دادبرزین (کسری)، نام یکی از سرداران کسری در شاهنامهwiki: نوذر به شمار می آمد. برزین در تاج گذاری کیقباد حضور داشت و پس از پیروزی بر تورانیان، پاداش ارزنده دریافت نمود.فهرست پهلوان...

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: barzin) (پهلوی) بالنده (بالنده مهر) فشرده‌ی آذر برزین مهر ؛ نام یکی از آتشکده ی بزرگ ایران.

اسم: برزین (پسر، دختر) (فارسی، پهلوی، کردی) (تلفظ: barzin) (فارسی: بَرزين) (انگلیسی: barzin) معنی: آتش، نام آتشکده ی بزرگ ایران، بالنده ( بالنده مهر ) فشرده ی آذر برزین مهر، ( اَعلام ) نام یکی از آتشکده ی ی بزرگ ایران، نام یکی از آتشکده ی بزرگ ایران، باشکوه، نام یکی از سرداران کیکاوس شاة ماد، ...