برخود. [ ب َ خوَد / خُدْ ] ( حرف اضافه + ضمیر ) ( اِ مرکب از: بر + خود ) بروی خود. به خود.- بر خود بالیدن ؛ بخود بالیدن.- بر خود بستن ؛ به خود بستن. به خود نسبت کردن. برخویشتن بستن : انتحال ؛ شعر دیگری برخود بستن. ( زمخشری ).- برخودپیچیدن ؛ بروی خویشتن پیچ خوردن از رنج و تعب. بخود پیچیدن چنانکه مار گزیده. بی نهایت مغموم بودن. ( ناظم الاطباء ). و پریشان و مضطرب بودن. ( آنندراج ).- || تفاخر کردن و ت...
