بران . [ ب َ ] (نف ) صفت بیان حالت از بردن . در حال بردن . رجوع به بردن شود.
بران . [ ب َ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه است از قبیل : بلم بران . ملبران . خابران . شابران . طابران . (یادداشت مؤلف ).
بران – بتاز
تکیه ای: berun
طاری: berun
طامه ای: borun
طرقی: berân / berâm
کشه ای: berâm
نطنزی: barun
برا، برنده، تیز ≠ کند