برآساییدن . [ ب َ دَ ](مص مرکب ) برآسودن . آرام و قرار گرفتن : مگر زو برآساید این بوم و بربفّر تو ای مرد پیروزگر.فردوسی .اگر پیل تن را بچنگ آوری زمانه برآساید از داوری . فردوسی .چو آراید او تاج و تخت مهان برآساید از رنج و سختی جهان . فردوسی .لختی از رنج ره برآسایم چون رسد حکم شاه بازآیم . نظامی .چو زین گرمی برآسائیم یک چندمرا شکر مبارک شاه را قند. نظامی .چو گرگان پسندند برهم گزندبرآساید اندر میان ...