[ویکی فقه] بر در قرآن. بَرّ یعنی گستراننده خیر و نیکی و مهربانی ، از اسما و صفات الهی است.بَرّ بر وزن فَعْل صفت مشبهه از ریشه «بَرَّ یبَرُّ» است. لغویان برّ را به معنای محسن (نیکوکار) دانسته اند ؛ ولی همان گونه که برخی گفته اند با توجّه به ریشه آن که برّ به معنای خشکی است و گستردگی و وسعت را تداعی می کند این واژه بر کسی که نیکی و خیرش گسترده است اطلاق می گردد. البته برخی هم اصل بَرّ را بِرّ به م...