بدیع الزمان فروزانفر (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۲۷۶ در بُشرویه - درگذشتهٔ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ در تهران)، استاد زبان و ادبیات فارسی و ادیب معاصر است.سخن و سخنوران، در دو جلد (۱۳۰۸–۱۳۱۲)منتخبات ادبیات فارسی (۱۳۱۳)رساله در تحقیق احوال و زندگانی مولانا جلال الدین محمد مشهور به مولوی (۱۳۱۵)تاریخ ادبیات ایران (۱۳۱۷)فرهنگ عربی به فارسی (با مشارکت چهار نفر از استادانِ دیگر) (۱۳۱۹)خلاصهٔ مثنوی، به انتخاب و انضمام تعلی...
نقل قول
محمّدحسن بدیع ُ الزّمان فُروزان فَر (۵ سپتامبر ۱۸۹۷، بشرویه، فردوس - ۶ مه ۱۹۷۰، تهران) ادیب، استاد برجستهٔ زبان فارسی، پژوهشگر ادبی، مؤلف و شاعر ایرانی؛ شاگرد عبدالجواد ادیب نیشابوری بود.• «بزرگانی مانند مرحوم علامه قزوینی یا مرحوم فروزانفر که پیشروان تحقیق در ایران بودند، امکان نداشت جمله ای بی منبع و مآخذ از گذشتگان یا دربارهٔ گذشتگان بگویند. من شاگرد استاد فروزانفر بودم، وقتی به کلاس درس می آمد...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] استاد «محمدحسن فروزانفر»، معروف به «بدیع الزمان فروزانفر» در سال ۱۲۷۶ ش، در بشرویه ، از شهرهای کوچک خراسان ، چشم به جهان گشود.پدر، وی را «عبد الجلیل» نام نهاد، ولی هنگامی که در دوره پادشاهی رضا شاه بر طبق قانونی مقرر گردید برای همه ایرانیان شناسنامه صادر شود و هرکس برای خود نام خانوادگی برگزیند، وی لقب «بدیع الزمان» را که ظاهرا قوام السلطنه، والی خراسان به او اعطاء کرده بود، به عنوان «ن...
