معانی کلمه : بدخدمتی
لغت نامه دهخدا
بدخدمتی. [ ب َ خ ِ م َ ] ( حامص مرکب ) عمل بدخدمت. مقابل نیکوخدمتی. ( یادداشت مؤلف ). بدبندگی. تقصیر. قصور : اما قضای حق برادرش اقچه که بهیچوقت ازو بادره بدخدمتی صادر نشده است جان او ببخشیدم. ( جهانگشای جوینی ). با تقصیر و بدخدمتی که صادر شد از اهالی آن خشم گرفت. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 82 ).
فرهنگ فارسی
عمل بد خدمت مقابل نیکو خدمتی .
مترادف و متضاد
disservice (اسم)
ازار، صدمه، زیان، بدی، بدخدمتی