[ویکی فقه] بداء در قرآن. بداء به معنای تغییر مقدّرات غیر حتمی بر اثر افعال اختیاری می باشد.بداء از ماده «ب د و» و در لغت به معنای ظاهر شدنی آشکار است. به گفته برخی به صحرانشین از آن رو بادی گفته می شود که وی هنگام سکونت در شهر و قریه، در ساختمان ها و محیط اجتماع پنهان است؛ ولی هنگامی که به بیابان می رود در فضایی باز و گسترده که سایه ای در آن نیست آشکار می شود. بداء اگر به رأی و عقیده استناد یابد...