بتعاء. [ ب َ ] (ع ص ) تأنیث ابتع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به ابتع شود.
بتعاء. [ ب ُ ت َ ] (ع اِ) کلمه ای است که در تأکید آرند: جأت القبیلة کلها، جمعاء کتعاء بصعاء بتعاء. و رجوع به بُتَع و ابتع شود.