تلفظ بین المللی : /bˈɑjduːxˌɑn/ تلفظ : [b'Ajdu:x,An]
لغت نامه دهخدا
بایدوخان. ( اِخ ) پادشاه ششم از هلاکوئیان. ( ناظم الاطباء ). پسر طرغای بن هلاکوخان و برادرزاده ٔاباقا بود که مدتها بر عراق و بغداد حکومت داشت و بعد از قتل گیخاتو از جمادی الاولی 694 تا ذی القعده 694 هَ. ق. به ایلخانی برگزیده شد ولی غازان خان با اواز در مخالفت درآمد و پس از جنگها و آشتی ها بالاخره به کمک امیرنوروز در حوالی نخجوان دستگیر شد و در 23ذی قعده سال 694 هَ. ق. بقتل رسید. ( از تاریخ مغول عب...
دانشنامه آزاد فارسی
بایْدوخان ( ـ۶۹۴ق)ششمین پادشاه از سلسلۀ ایلخانیان ایران، پسر تراقای. بعد از کشتن گیخاتوخان به کمک امیر طغاجار، در نزدیکی همدان به سلطنت رسید. در ابتدای سلطنت ، غازان خان ، به یاری امیرنوروز به جنگ وی رفت که به صلح انجامید و بایدو علاوه بر حکومت خراسان ، فارس و عراق را ضمیمۀ قلمرو غازان کرد. بایدو در دورۀ کوتاه زمامداری خود، درصدد احیای یاسای (قانون) چنگیزی برآمد و بر مسلمانان سخت گرفت و صدر جهان ر...
دانشنامه عمومی
بایدوخان نوادهٔ هولاکوخان و ششمین شاه ایلخانان در ایران بود. پس از مرگ چهارمین ایلخان مغول برادر او گیخاتو به سلطنت رسید. بایدوخان در مقابل وی سر به شورش برداشت و امرای گیخاتو هم که از او ناخرسندی داشتند او را در صحرای مغان فرو گرفتند و به بایدو تسلیم کردند. بایدو هم به قتل او فرمان داد و خود در همدان به سلطنت نشست. سلطنت بایدو دوام بیافت و ضعف نفس خود وی و اعمال نفوذ بدخواهانهٔ امراء مانع از استح...
