معانی کلمه : باکله
لغت نامه دهخدا
باکله. [ک َل ْ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) ( از با+ کله ، سر ) در تداول عامه ، عاقل. پیش بین. بسیار خردمند. باعقل. با سیاست خوب. ( یادداشت مؤلف ). بامغز. و رجوع به کله شود.
فرهنگ فارسی
باقلا
عاقل پیش بین
گویش مازنی
/baakele/ باقلا
/baa kalle/ آدم با شعور و خوش فکر
/baa kalle/ آدم با شعور و خوش فکر
