باهلة. [ هَِ ل َ ] (ع ص ) باهل . زن بی شوهر. (آنندراج ) (منتهی الارب ).
باهلة. [ هَِ ل َ ] (اِخ ) نام زنی از همدان که فرزندانش به او منسوب هستند. (از ناظم الاطباء). و ابوامامه ٔ باهلی به او منسوب است . (منتهی الارب ). او دختر اعصر بوده است . (از انساب سمعانی ). زنی از همدان بود که به معن بن اعصربن سعدبن قیس عیلان (ظ: غیلان ) تعلق داشت و فرزندانش به او منسو...
دانشنامه آزاد فارسی
باهِلِهقبیلۀ بزرگ و قدیمی عرب عدنانی، از قبایل ناحیۀ یمام، منسوب به باهله، مادر قبیله. باهلیان در جنگ های اعراب مسلمان با دولت ساسانی و تصرّف ایران شرکت داشتند. سلمان بن ربیعۀ باهلی، از فرماندهان جنگ قادسیه بود. خلیفۀ دوم او را به جنگ با ترکان و خزران فرستاد که در ۳۲ق در جنگ با اقوام بنجر و بلنجر کشته شد. حاتم بن نعمان باهلی در خلافت عثمان بن عفّان با سپاهی مرکّب از عرب و ایرانی به جنگ هیاطله رفت....
فرهنگ فارسی
زنی در همدان که فرزندانش به او منسوبند
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مَا یَمْکُرُونَ: نیرنگ نمی کنند - مکر نمی کنند (کلمه مکر به معنای آن است که با حیله شخصی را از هدفی که دارد منصرف کنی ،وبه دو قسم است ، یکی به نحوه پسندیده مثل اینکه بخواهی با حیله او را به کاری نیک وا بداری ، و چنین مکری به خدا هم نسبت داده میشود ، همچنان که خودش فر...معنی مَاکِرِینَ: مکر کنندگان - نقشه کشنده ها (کلمه مکر به معنای آن است که با حیله شخصی را از هدفی که دارد منصرف...
