معانی کلمه : بالابر
لغت نامه دهخدا
بالابر. [ ب َ ] ( نف مرکب ) به بالا برنده. حمل کننده بسوی بالا. صعوددهنده. صاعدکننده. || ( اِ مرکب ) بالاتنه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
آسانسور#NAME?
= آسانسور
فرهنگ معین
(بَ ) ( اِ. ) آسانسور.
فرهنگ فارسی
ببالا برنده حمل کننده بسمت باذ
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
فرهنگستان زبان و ادب
{elevator , ascenseur (fr. )} [عمومی] اتاقکی برای بالا و پایین بردن بار در ساختمان
[رایانه و فنّاوری اطلاعات] ← کلید بالابَر
[رایانه و فنّاوری اطلاعات] ← کلید بالابَر