تلفظ بین المللی : /bˈɑlɑ kˈoruːs/ تلفظ : [b'AlA k'oRu:s]
لغت نامه دهخدا
بالاکروس. ( اِخ ) ( پسر نیکانور ) از سرداران اسکندر هنگام حمله به ایران. این شخص در زمان حمله اسکندر حاکم پی سیدیه بود و مردم شهر او را بقتل رساندند. رجوع به ایران باستان پیرنیا ج 3 ص 1983 شود.
