معانی کلمه : بازو دراز
لغت نامه دهخدا
بازودراز. [ دِ ] ( اِخ ) لقب بهمن پسر اسفندیار. ( آنندراج ) :
دگر بار گفتا بمن گوی راز
که بازوی بهمن چرا شد دراز.تیعزنت بهمن بازودراز
نوبتیت سنجر نوبت نواز.
دگر بار گفتا بمن گوی راز
که بازوی بهمن چرا شد دراز.تیعزنت بهمن بازودراز
نوبتیت سنجر نوبت نواز.
فرهنگ فارسی
( صفت ) مردم دراز دست غالب ظالم.
