معانی کلمه : بارکه
لغت نامه دهخدا
بارکة. [ رِ ک َ ] (ع ص ، اِ) مؤنث بارک . (اقرب الموارد). رجوع به بارک شود.
( بارکة ) بارکة. [ رِ ک َ ] ( ع ص ، اِ ) مؤنث بارک. ( اقرب الموارد ). رجوع به بارک شود.

بارکة. [ رِ ک َ ] (ع ص ، اِ) مؤنث بارک . (اقرب الموارد). رجوع به بارک شود.