تلفظ بین المللی : /bˈɑdparvˈɑ/ تلفظ : [b'AdpaRv'A]
لغت نامه دهخدا
بادپروا. [ پ َرْ ] (اِ مرکب ) خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد. (برهان ) (هفت قلزم ) (فرهنگ سروری ) (جهانگیری ) (غیاث ). خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد که باددر آن آید و آنرا بادخوان و بادخن و بادخون گویند. (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به بادخوان ، بادخن و بادخون شود. || گذرگاه باد و روزنی که بجهت آمدن باد گذارند. (برهان ). خاقانی گوید : ز خط استوا و خط محورملک را تا صلیب آید هویداز تث...
فرهنگ عمید
۱. دریچه. ۲. بادگیر؛ بادخن. ۳. اتاقی دارای بادگیر.
