معانی کلمه : بادران

تلفظ بین المللی : /bˈɑderˌɑn/ تلفظ :‌ [b'AdeR,An]

لغت نامه دهخدا

بادران . [ دَ ] (اِخ ) از قریه های اصفهان و از اعمال نائین . (معجم البلدان ) (مراصدالاطلاع ) (سمعانی : بادرانی ) (مرآت البلدان ج 1 ص 150).

بادران. ( نف مرکب ، اِ مرکب ) نام فرشته ای است که باد را حرکت دهد و از جایی بجایی برد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نام سروش...

فرشتۀ حرکت دهندۀ باد: آدمی چون کشتی است و بادبان / تا کی آرد باد را آن بادران (مولوی: ۳۴۶ ).

( اسم ) ۱ - حرکت دهند. باد . ۲ - فرشتهای که باد را حرکت دهد .
از قریه های اصفهان است