تلفظ بین المللی : /bˈɑd hˈavɑ/ تلفظ : [b'Ad h'avA]
لغت نامه دهخدا
باد هوا. [ دِ هََ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) وعده دروغ. هرچه وجود ندارد. ( آنندراج ) ( مجموعه ٔمترادفات ص 366 ) ( هفت قلزم ). عهد و پیمان دروغ و ناراست و هر چیز که وجود نداشته باشد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
وعده دروغی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بادِهوا، در مالیه عثمانی، اصطلاحی عام برای درآمدهای نامستمر و اتفاقی از محل جرایم و عوارض و حق الثبت ها و سایر منابع غیر معمول درآمد، به کار می رفت.این اصطلاح در قانون های قرن نهم نیامده است، ولی در قانون نامه گلیپولی سال ۹۲۵ از جرایم و مالیات عروسی و عوارضِ دستگیری بردگان فراری و انواع دیگر بادهوا یاد شده است.بادهوا در کتب قانوناصطلاحاتی از این نوع در قانون نامه های آنکارا، آیدین، و مَ...
