تلفظ بین المللی : /bˈɑd zˈadan/ تلفظ : [b'Ad z'adan]
لغت نامه دهخدا
باد زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) با بادبیزن و امثال آن هوا را بقصد خنک شدن بجنبش آوردن ، یا تیز کردن آتش. ترویح : هر آنکسم که نصیحت همی کند بصبوری بهرزه باد هوا میزند بر آهن سردم.سعدی ( طیبات ).رجوع به باد شود. || سوختن و تباه شدن زراعت یا میوه یا صیفی بر اثر وزیدن باد گرم ناملایم. در بوته ترنجیده و بی آب شدن آن : خیارها را امسال باد زد. بادنجانها را باد زده است.عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیردبو...
فرهنگ فارسی
( مصدر ) تولید باد کردن برای خنک کردن خود یا دیگران .
