تلفظ بین المللی : /bˈɑd dˈobuːr/ تلفظ : [b'Ad d'obu:R]
لغت نامه دهخدا
باد دبور. [ دِ دَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بادی باشد که از مابین مغرب و جنوب وزد. ( برهان ) ( آنندراج ). بادفرودین. ( صحاح الفرس ). بمعنی باد جنوب است و باد برین بمعنی باد شمال است چه قطب شمال بلند است و جنوب فرود و باد جنوب و دبور مضر است و باد صبا و شمال نافع. ( آنندراج : باد فرودین ). باد پس پشت. خلاف صبا. ( منتهی الارب ). بادی که از جنوب غربی وزد. ( ناظم الاطباء: باد ): ادبار؛ در باد دبور د...
