تلفظ بین المللی : /bˈɑd bˈarin/ تلفظ : [b'Ad b'aRin]
لغت نامه دهخدا
باد برین. [ دِ ب َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) باد صبا را گویند و آن از مابین مشرق و شمال وزد. ( برهان ). باد صبا چه بر بمعنی بالاست و باد صبا محل وزیدن آن از مطلع ثریاست تا بنات نعش ،چون قطب شمال را نسبت بقطب جنوب در اکثر معموره برتریست بدین سبب آنرا باد برین خوانند. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ) ( صحاح الفرس ). باد صبا. ( حاشیه فرهنگ اسدی خطی نخجوانی ) ( معیار جمالی ). نسیم الصبا : گیتیت چنین آمد گرد...
