[ویکی فقه] ایمان و آسان گیری (قرآن). واژه ایمان از ریشه «أمن» گرفته شده است که فعل ثلاثی مجرد آن «أمِنَ، یأمن وأمناً» به معنای آرامش و اطمینان قلب و نبود ترس است. فعل ثلاثی مزید آن «آمَن، یؤمن و ایماناً» است، که اگر متعدی به «با و لام» باشد به اتفاق اهل لغت به معنای تصدیق کردن است. و به همین معناست آیه (وَما أَنْتَ بِمؤمن لَنا) ای: بمصدِّق. و امّا اگر متعدی به ذات خود باشد به معنای اطمینان پیدا ...
