معانی کلمه : ایاد

تلفظ بین المللی : /ˈaːiːˈɑd/ تلفظ :‌ ['a:i:'Ad]

لغت نامه دهخدا

ایاد. [ اِ ] ( ع اِ ) پشتیبان و آنچه بدان قوت باشد. || پناه جای. || پناه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). حفظ و حمایت ، یقال : هو فی ایاداﷲ؛ ای فی حرزه و ستره. || هوا. || کوه محکم. || خاک گرداگرد حوض. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خرگاه. || پشته ریگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || میمنه و میسره لشکر. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( نا...

فرهنگ عمید

۱. وسیلۀ قوت و نیرو.
۲. پشتیبان، پناه.
۳. پرده.
۴. کوه.
۵. دژ.

دانشنامه آزاد فارسی

اَیادطایفۀ بزرگ و قدیمی عرب عدنانی، منسوب به بنی معد و از نسل اسماعیل (ع). از طوایف ناحیۀ تهام که در اوایل قرن ۳م از فشار طوایف مُضر به عراق مهاجرت کردند و در سواد کوفه و بخشی از کشور حیره مستقر شدند. گروه هایی از این مردم به تدریج به نواحی شمالی حرکت کردند و در امتداد رودخانۀ فرات تا جزیرۀ ابن عمر پیش رفتند. ایادیان در طول حیات دولت ساسانی، بارها در قلمرو آن دولت به قتل وغارت پرداختند و سرانجام ب...

فرهنگ فارسی

← ‌اختلال یادزدودگی الکل‌زاد دائم

پشتیبان و آنچه بدان قوت باشد

دانشنامه عمومی

پشتوانه محکم - سرپناه امن - کوه استوار

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ایاد قبیله ای عدنانی از متولیان کعبه بود.ایاد از قبایل بزرگ عدنانی است که نسبش به ایاد بن نزار بن معد بن عدنان می رسد. نزار چهار پسر به نام های مضر، ربیعه، انمار و ایاد داشت و اموالش را در دوران حیاتش میان آنان قسمت کرد. در این میان، ایاد دارای کنیزی شد که «شمطا» نام داشت. از این رو، به او «ایاد شمطا» نیز گفته اند. فرزندان نزار بر سر سهم الارث اختلاف پیدا کردند و برای داوری نزد افعی بن ...

فرهنگستان زبان و ادب

[اعتیاد] ← اختلال یادزدودگی الکل زاد دائم

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : ایاد

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ایاد

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات