تلفظ بین المللی : /ˈaːkvalˌeː/ تلفظ : ['a:kval,e:]
لغت نامه دهخدا
اکولة. [ اُ ل َ ] (ع اِ) بزی که جهت شکار گرگ و نحو آن استاده کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
اکولة. [ اَ ل َ ] (ع ص ) بز نازاینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || بزی که آنرا جهت خوردن فربه کنند. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گوسفند پرواری . (مهذب الاسماء). بز یا گوسپندی که فربه کنند خوردن را. پرواری ....
فرهنگ فارسی
( آکوله ) ( اسم ) ۱ - موئ نث آکل خورنده ( زن ). ۲ - هر قرحه که گوشت را خورد . ۳ - خوره جذام . نوعی برنجبزی که جهت شکار گرگ و نحو آن استاده کنند .
دانشنامه عمومی
اکوله یا اکوئله واحد پول کشور گینه استوایی مابین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵ میلادی بود. با اینکه هر اکوله به ۱۰۰ سنتیمو تقسیم می شد اما هیچگاه قطعه سکه یا اسکناسی تحت عنوان سنتیمو به چاپ نرسید. واژه اکوئله (که جمع آن نیز اکوئله می شود) تا سال ۱۹۷۹ استفاده می شد، تا اینکه در این سال واژه اکوله (که صورت جمع آن بیپ کوله بود) مرسوم شد.هر اکوئله معادل با ۱ پستای گینه ای بود، نرخ برابری اکوله نیز در مقابل فرا...
