معانی کلمه : اوان
لغت نامه دهخدا
اوان . [ اِ ] (اِ) ایوان . (ناظم الاطباء). ایوان و کوشک . صفه ٔ بزرگ . (آنندراج ). نیم گنبد. (مهذب الاسماء). ج ، اُون . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
فرهنگ عمید
وقت، هنگام.
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع . ] (اِ. ) هنگام ، زمان .
فرهنگ فارسی
وقت، هنگام
( اسم ) هنگام زمان .
دهی است جزئ دهستان رودبار بخش معلم کلایه شهرستان قزوین .
( اسم ) هنگام زمان .
دهی است جزئ دهستان رودبار بخش معلم کلایه شهرستان قزوین .
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
/evaan/ ایوان
( او آن ) /oo aan/ آن ها
( او آن ) /oo aan/ آن ها
فرهنگ اسم ها
اسم: آوان (دختر) (کردی) (طبیعت) (تلفظ: āvān) (فارسی: آوان) (انگلیسی: avan)
معنی: سرسبزی، شادابی، آباد، وسیع، آبادان، مُزد، زیاد
اسم: اوان (پسر) (عبری) (تلفظ: evan) (فارسی: اِوان) (انگلیسی: evan)
معنی: خداوند خوب و بخشنده
معنی: سرسبزی، شادابی، آباد، وسیع، آبادان، مُزد، زیاد
اسم: اوان (پسر) (عبری) (تلفظ: evan) (فارسی: اِوان) (انگلیسی: evan)
معنی: خداوند خوب و بخشنده
مترادف و متضاد
ایوان
آغاز، ابتدا، اوایل، اول، بدو، عنفوان، نخست ≠ پایان
واژه نامه بختیاریکا
( آوان ) تِفگشت