معانی کلمه : اهل زنخ
لغت نامه دهخدا
اهل زنخ. [ اَ ل ِ زَ ن َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب )پرچانه. پرگو. صاحب [ سخن ] بیهوده و لاف. || زن. ( شرح قران السعدین از آنندراج ) :
کرده زنخ شان ز محاسن کنار
اهل زنخ راز محاسن چه کار.
کرده زنخ شان ز محاسن کنار
اهل زنخ راز محاسن چه کار.
فرهنگ فارسی
پر چانه پر گو . بیهوده و لاف